كنج اتاقم - بر تخت - آسمان مي نگرم .
مي شمارم ۱-۲-۳-....۱۰۰-...-۱۱۰ ...

- آآآآه

خسته شدم از روزمر گي
از شب و روز
اما نه !

آسمان امشب باراني ست.
چه زيبا ! باران ! باريدن !...

واي باران - باران - باران...

يك ليوان بلند قهوه ي تلخ - پنجره هم كه باز -ضربات باران بر صورت
 - و صداي شر شر آب...
واي يادم رفت ! بوي خاك نمدار ...!

دختركي آن سوي ديوارها - پشت يك پنجره است - دستكي - عرض ادب !

دوستم بود ترسيدم
دخترك هم تر سيد

 
مرد تنها به زير باران - لباس هايش همه خيس - چترش اما به دست ...
كاش ميشد من هم...!

من به او مي گفتم
دوست را زير باران بايد ديد...

پنجره باز كه شد - من هم - دستكي -عرض ادب ...